Dış Görünüşe göre mi Davranıyorsunuz ?

Aslında daha önce yapılan bir çok sosyal deney gördük fakat Unicef’in küçük bir çocukla gerçekleştirdiği bu sosyal deney aklıma şu soruyu getirdi. ”Artık herkes dış görünüşüne göre mi  yargılanmalı?”

unicef-ten-dis-gorunuse-gore-yargilama-yapanlari-utandiracak-sosyal-deney_780x439

Öncelikle şu konunun açıklığını getirmeliyim ki elbette ki etrafımızdaki hiç kimseye güvenimiz yok denecek kadar azaldı. Kendi kabuklarımız da kendimizi güvende hissettiğimiz doğru. Fakat ne olursa olsun insanlığımız içimizde öylesine var olan bir duygu ki bizden önce atlar yardımsever gördüğünde, yorgunum dediğimiz anlarda bile yaşlı birine yardım etmek için ayaklarımız harekete geçer. Ne yobaz insanlarımız var derken bile sizi şaşırtıp ” Tamam bacım hemen yardımcı olayım ” diyen ağabeyimiz çıkar bir anda karşımıza. Kendi adıma korkmadığımı, evet ister istemez tedirgin olduğumu söyleyebilirim insanız çünkü. Aklımızdan binlerce tilki geçen ve karşımızdakini de o denli görebildiğimiz muhteşem görünmeye çalışan insanlarız doğru.

Her ne olursa olsun küçücük bir çocuğun çalışmasına göz yuman, bizim geleceğimiz olan çocukların, kardeşlerimizin sokakta görmek beni çok üzüyor. Bir de Dış Görünüş..

Dış görünüşün önemli olduğu, moda programlarının düzenlendiği modern çağımızda eksik kalan bir şeyler var gibi..

Her kötü giyimli bir kadının sizden para isteyecekmiş algısının yaşanması, size yanaşan kirli bir gencin gece vakti ”tinerci ve büyük ihtimal kafayı bulmuştur bu” algısı, size yaklaşan kirli ve üzeri başı çok düzgün olmayan bir çocuğun para isteyecekmiş ya da bir anda  eşyalarınızı karıştıracakmış algısı gibi..

Anlıyorum Türkiye’de bunlar yaşamadığımız yaşanmayan şeyler değil fakat dış görünüş sandığınız kadar değerli değil. Sosyal medyada da sürekli gördüğünüz bir sözü paylaşmak istiyorum sizinle aklımda kaldığınca. ”Nice insanlar gördüm üzerinde elbisesi yok, Nice elbiseler gördüm içinde insan yok. ” Çok doğru değil miydi. Mükemmel telefonlarımızla dolaştığımız yollarda babalarımızın annelerimizin verdiği harçlıklarla yaşamımıza devam ettiğimiz bu dönemimizde fazla değil miydi cakamız. Fazla değil miydi insanlara umursamaz gözlerle bakışımız. Oysa Fazlaydı kendimizi bir başkasından üstün gördüğümüz hayatımız. Hep daha fazlası..

Unutmamalıyız ki Bizler eşit doğmadık, Bunun bilincinde olduğumuz halde başkalarını derecelendirmemiz onlara acıdan başka bir şey vermeyecektir.

Merak ettiğiniz sosyal deneyi bu linkten izleyebilirsiniz.

 

 

Aysegul Cilesiz

Adnan Menderes Üniversitesi,'' İnsan Kaynakları yönetimi'' bölümü öğrencisiyim. Öğrenci Kariyeri Ailesinin bir parçası olmaktan gurur duyuyorum :)

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir